In dit artikel gaan we in op de kwestie van Wimbledon 1976 (vrouwendubbel), die in de huidige context van het grootste belang is. Wimbledon 1976 (vrouwendubbel) kan verwijzen naar een breed scala aan onderwerpen, van het belang van onderwijs in de huidige samenleving tot het leven en werk van een relevant personage uit de geschiedenis. Wat de aard ook is, Wimbledon 1976 (vrouwendubbel) is een onderwerp dat de interesse van veel mensen wekt, omdat het een aanzienlijke impact heeft op ons leven. In dit artikel zullen we verschillende aspecten van Wimbledon 1976 (vrouwendubbel) onderzoeken, waarbij we de relevantie ervan analyseren en de rol die het speelt in verschillende contexten. Daarnaast zullen we verschillende perspectieven en meningen hierover onderzoeken, met als doel onze kennis over dit zeer relevante onderwerp te verrijken.
Op het tennistoernooi van Wimbledon in 1976 speelden de vrouwen de wedstrijden in het dubbelspel van 23 juni tot en met 3 juli 1976.
Toernooisamenvatting
Van de titelhoudsters Ann Kiyomura en Kazuko Sawamatsu had de laatste zich niet voor deze editie van het toernooi ingeschreven. Kiyomura speelde samen met Mona Guerrant – zij bereikten de derde ronde.
Het als tweede geplaatste duo Chris Evert en Martina Navrátilová won het toernooi. In de finale versloegen zij het als eerste geplaatste koppel Billie Jean King en Betty Stöve in drie sets. Het was hun zevende gezamenlijke titel, de tweede op de grandslamtoernooien. De Amerikaanse Evert had daarnaast elf eerdere dubbelspeltitels met andere partners; de Tsjecho-Slowaakse[1] Navrátilová vier.
Het Belgische team Michèle Gurdal en Monique Van Haver strandde in de eerste ronde.
Behalve Stöve hadden zich nog twee Nederlandse deelneemsters ingeschreven: Elly Vessies-Appel en Tine Zwaan – zij hadden een vrijstelling voor de eerste ronde, maar lieten voor hun tweederondepartij verstek gaan.
Geplaatste teams
Toernooischema
Eindfase
Deel 1
Deel 2
Deel 3
Deel 4
Externe links
Noten
- ↑ Hoewel Navrátilová al in 1975 naar de Verenigde Staten was uitgeweken, verkreeg zij pas in 1981 het Amerikaans staatsburgerschap.