In het artikel van vandaag gaan we het hebben over Sant'Elena fuori Porta Prenestina, een onderwerp dat de belangstelling heeft gewekt van miljoenen mensen over de hele wereld. Vanaf zijn oorsprong tot zijn impact op de hedendaagse samenleving is Sant'Elena fuori Porta Prenestina het onderwerp geweest van studies, debatten en controverses die de evolutie ervan in de loop van de tijd hebben gemarkeerd. Met een geschiedenis die eeuwen teruggaat, blijft Sant'Elena fuori Porta Prenestina vandaag de dag relevant en beïnvloedt het ons denken, onze cultuur en onze beslissingen. Via dit artikel zullen we verschillende aspecten van Sant'Elena fuori Porta Prenestina verkennen, waarbij we het belang en de rol ervan in de moderne wereld analyseren. Ga met ons mee op deze reis van ontdekken en leren!
Sant'Elena fuori Porta Prenestina | ||||
---|---|---|---|---|
Plaats | Rome | |||
Denominatie | rooms-katholiek | |||
Gewijd aan | Sint Helena | |||
Coördinaten | 41° 53′ NB, 12° 32′ OL | |||
Architectuur | ||||
Stijlperiode | 1913-'14 | |||
Kerkprovincie | ||||
Titulair kardinaal | João Braz de Aviz | |||
Officiële website | ||||
|
De Sant'Elena fuori Porta Prenestina is een kerk in Rome, gelegen in de wijk Prenestino-Labicano even buiten - vandaar de naam - de Porta Maggiore die in de Romeinse oudheid Porta Prenestina werd genoemd. De kerk is gewijd aan de moeder van Constantijn de Grote, keizerin Helena, die volgens de legende het Heilig Kruis vanuit het Heilig Land naar Rome had gebracht.
De kerk werd gebouwd op gezag van paus Pius X, ter markering van het zestiende eeuwfeest van het Edict van Milaan, dat in 313 een einde had gemaakt aan de christenvervolging in het Romeinse Rijk. Het ontwerp van de kerk is van architect Giuseppe Palombi. Het gebouw werd in 1914 opgeleverd en in 1916 gewijd. De kerk ligt in de buurt waar vroeger aan Sint Helena gewijde landgoederen en wijngaarden waren.
De gelijknamige parochie werd door paus Pius X op 19 maart 1914 in het leven geroepen met de apostolische constitutie Quod iam pridem.
De kerk werd in 1985 door paus Johannes Paulus II verheven tot titeldiaconie. Houders van de titel waren: