In dit artikel duiken we in de fascinerende wereld van Jan Bakelants. Dit onderwerp is van groot belang voor een breed spectrum van mensen, omdat de impact ervan voelbaar is op verschillende gebieden van het dagelijks leven. Van historische aspecten tot de relevantie ervan vandaag de dag is Jan Bakelants het onderwerp geweest van studies, debatten en reflecties door zowel experts als enthousiastelingen. In de volgende regels zullen we de verschillende facetten van Jan Bakelants onderzoeken, waarbij we het belang, de implicaties en de mogelijke toekomstige ontwikkelingen ervan analyseren. Ga met ons mee op deze rondleiding door Jan Bakelants en ontdek alles wat dit spannende onderwerp te bieden heeft!
Jan Bakelants | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Bijnaam | Sterke Jan, Bakie, Jeanke | |||
Geboortedatum | 14 februari 1986 | |||
Geboorteplaats | Oudenaarde, België | |||
Nationaliteit | ![]() | |||
Lengte | 177 cm | |||
Sportieve informatie | ||||
Discipline(s) | Weg | |||
Specialisatie(s) | Aanvaller | |||
Ploegen | ||||
2008 2009 2010–2011 2012–2013 2014 2015–2018 2019 2020 2021–2022 |
→Topsport Vlaanderen (stag.) Topsport Vlaanderen Omega Pharma-Lotto RadioShack-Nissan-Trek Omega Pharma-Quick-Step AG2R La Mondiale Team Sunweb Circus-Wanty-Gobert Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux | |||
Beste prestaties | ||||
Milaan-San Remo | 16e (2016) | |||
Amstel Gold Race | 13e (2016) | |||
Ronde van Frankrijk | 18e (2013) 1 etappezege | |||
Ronde van Spanje | 17e (2010, 2016) | |||
|
Jan Bakelants (Oudenaarde, 14 februari 1986) is een Belgisch voormalig wielrenner. Zijn meest in het oog springende overwinning was de tweede etappe in de Ronde van Frankrijk van 2013, waarna hij twee etappes in de gele trui reed.
Al van bij de jeugd was Bakelants een groot talent. Zo won hij in 2003 de Omloop Het Nieuwsblad bij de junioren, en won hij in 2006 een etappe in de Triptyque Ardennaise. 2008 was voor laatstejaars belofte Bakelants een echt boerenjaar. Hij won er de Circuit des Ardennes, Ronde van Luik en Luik-Bastenaken-Luik U23. In augustus wist hij een etappe en het eindklassement te winnen in de prestigieuze Ronde van de Toekomst. Hiermee trad hij in de voetsporen van ex-Tourwinnaars als Felice Gimondi, Joop Zoetemelk, Greg LeMond, Miguel Indurain en Laurent Fignon. Dankzij deze opmerkelijke resultaten mocht hij vanaf augustus 2008 stage lopen bij Topsport Vlaanderen, alwaar hij voor 2009 een profcontract zou krijgen. Eind 2008 won hij de Kristallen fiets als beste Belgische belofte.
Na één jaar bij Topsport Vlaanderen, maakte Bakelants in 2010 zijn debuut in de UCI ProTour, bij Omega Pharma-Lotto. Hij zou twee seizoenen voor het team uitkomen, en zowel in 2010 als 2011 reed hij de Giro en de Vuelta.
Vanaf 2012 kwam Bakelants uit voor het Amerikaanse RadioShack-Nissan-Trek. In 2013 maakte hij er één week na het behalen van een derde plek tijdens het BK zijn debuut in de Ronde van Frankrijk. Hij wist er indruk te maken door de tweede etappe te winnen, door in de laatste kilometer weg te rijden van een groep van zes en uiteindelijk het naderende peloton één seconde voor te blijven.[1] Hiermee pakte hij ook de gele trui.[1] Hij zou de trui twee dagen dragen, en uiteindelijk als achttiende in het eindklassement eindigen.
In 2017 maakte hij een zware val in de Ronde van Lombardije, waar hij lang van moest herstellen.
In 2019 reed hij de gemengde ploegenestafette op de wereldkampioenschappen wielrennen, samen met Senne Leysen, Frederik Frison, Sofie De Vuyst, Valerie Demey en Julie Van de Velde.
Eind 2022 besloot Bakelants op 36-jarige leeftijd een punt te zetten achter zijn wielercarrière.[2] Na zijn actieve carrière werd hij geregelde gastanalist bij het tv-programma Extra Time Koers. Daarnaast werd hij een van de leden van de podcast Wielerclub Wattage, gepresenteerd door Ruben Van Gucht met naast Bakelants ook Dirk De Wolf, Tom Boonen en Mark Uytterhoeven als panelleden.
|
|
Jaar | Tour Down Under | Parijs-Nice | Tirreno-Adriatico | Ronde van Catalonië | Ronde van het Baskenland | Ronde van Romandië | Critérium du Dauphiné | Ronde van Zwitserland | Ronde van Polen | Eneco Tour | Ronde van Peking / Ronde van Guangxi |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2009 | 9e | ||||||||||
2010 | 15e | 29e | opgave | ||||||||
2011 | 48e | 27e | 13e | 21e | |||||||
2012 | 6e | opgave | 22e | 10e | 39e | ||||||
2013 | opgave | 4e | 7e | ||||||||
2014 | 13e | 17e | opgave | 20e | 20e (1) | ||||||
2015 | 17e | 40e | 18e | 11e | |||||||
2016 | 21e | opgave | 43e | 17e | |||||||
2017 | 31e | 32e | 18e | 14e | |||||||
2018 | 43e | 22e | |||||||||
2019 | 98e | 65e | 27e | ||||||||
2020 | 54e | ||||||||||
2021 | 40e | opgave | 39e | 35e | |||||||
2022 | 19e |
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen