In dit artikel wordt het onderwerp Akira Suzuki diepgaand onderzocht, met als doel de verschillende facetten ervan uitvoerig te analyseren en een compleet beeld te geven van het belang en de impact ervan op de hedendaagse samenleving. Langs deze lijnen zullen zowel historische als culturele aspecten worden behandeld, evenals recente studies en bevindingen met betrekking tot Akira Suzuki. Daarnaast zullen verschillende perspectieven en meningen van experts uit het veld worden onderzocht om licht te werpen op dit steeds evoluerende onderwerp. Gehoopt wordt dat dit artikel niet alleen waardevolle informatie zal opleveren, maar ook reflectie en debat over Akira Suzuki zal genereren, om zo een dieper en rijker begrip van dit onderwerp te bevorderen.
![]() | ||||
---|---|---|---|---|
12 september 1930 | ||||
![]() | ||||
Geboorteland | Japan | |||
Geboorteplaats | Mukawa (Hokkaidō) | |||
Nobelprijs | Scheikunde | |||
Jaar | 2010 | |||
Reden | "Voor door palladium gekatalyseerde kruisverbindingen in organische synthese." | |||
Samen met | Richard F. Heck Ei-ichi Negishi | |||
Voorganger(s) | Thomas Steitz Ada Yonath Venkatraman Ramakrishnan | |||
Opvolger(s) | Daniel Shechtman | |||
|
Akira Suzuki (鈴木 章, Suzuki Akira; Mukawa, 12 september 1930) is een Japans scheikundige die bekend is geworden met de Suzuki-reactie, een organische reactie die gebruikt wordt om nieuwe organische moleculen te maken. Organische moleculen worden breed toegepast zoals in de productie van geneesmiddelen en elektronica.[1][2][3][4] Hij kreeg hiervoor in 2010 de Nobelprijs voor de scheikunde samen met Richard F. Heck en Ei-ichi Negishi.[5]
Suzuki werd op 12 september 1930 geboren in Mukawa. Hij studeerde aan de Universiteit Hokkaido en werd daar universitair docent na het behalen van zijn doctoraat. Van 1963 tot 1965 werkte Suzuki als postdoc met Herbert Charles Brown aan de Purdue-universiteit. Na zijn terugkomst in Japan werd hij professor aan de Universiteit Hokkaidō. Na zijn emeritaat van de universiteit Hokkaidō nam hij verschillende posities aan bij andere universiteiten: 1994-1995 Okayama University of Science en 1995-2002 Kurashiki University of Science and the Arts.[6]
Samen met zijn collega Norio Miyaura ontwikkelde Suziki in 1981 wat nu de Suzuki-Miyaura-reactie of Suzuki-koppeling wordt genoemd. Een organische reactie die boorzuur of booresters aanwend, de Suzuki-reactie is een vorm van palladium gekatalyseerde koppelingsreactie die anders is omdat het organoboranen gebruikt. Het toevoegen van boorzuur zorgt ervoor dat de effectiviteit van de palladium-katalysator nog verder wordt vergroot. De Suziki-reactie wordt tegenwoordig wijd toegepast voor het synthetiseren van onder ander polyalkenen, styrenen en gesubstitueerde bifenylen.