Tegenwoordig is Soera De Vrouwen nog steeds een onderwerp van groot belang en relevantie in de samenleving. De impact ervan kan op verschillende gebieden worden waargenomen, van de politiek tot de populaire cultuur. In dit artikel zullen we ons verdiepen in de wereld van Soera De Vrouwen en de betekenis, evolutie en invloed ervan op het dagelijks leven onderzoeken. Door middel van een diepgaande analyse zullen we proberen de rol die var1 speelt in ons leven beter te begrijpen en hoe deze onze percepties en acties heeft gevormd. Vanaf het begin tot de huidige trends heeft Soera De Vrouwen een onuitwisbare stempel gedrukt op de geschiedenis en is nog steeds een onderwerp van debat en reflectie.
النساء | ||
---|---|---|
De Vrouwen | ||
Soera | 4 | |
Transcriptie | An-Nisa' | |
Geopenbaard in | Medina | |
Aantal aya's | 176 | |
Djuz' | dag 4 (tot aya 24) en
dag 5 (tot aya 147) en dag 6 | |
Geopenbaard na | De op de Proef Gestelden |
Soera De Vrouwen is een soera uit de Koran.
In deze soera wordt aangegeven dat in bepaalde omstandigheden een man met ten hoogste vier vrouwen mag trouwen behalve de slavinnen die hij in bezit heeft. Het erfrecht wordt er geopenbaard. De christelijke Drie-eenheid wordt verworpen en sommige ayat richten zich tegen de vroege joden en tegen de huichelaars.
In aya 3 wordt bepaald dat moslims met maximaal vier vrouwen kunnen trouwen. De historische context toont aan dat veldslagen veel mannen het leven kostten, waardoor weduwen, vaak met kinderen, zonder middelen achterbleven. Omdat binnen de islam alleen het huwelijk is toegestaan, werd polygamie (tot vier vrouwen) toegestaan, mits gelijke behandeling gewaarborgd werd. Bij twijfel hierover wordt aangeraden slechts één vrouw te huwen.
Ayat 6-13 gaan over de wetten met betrekking tot de erfenis. In de tijd van Mohammed betekende de invoering van het erfrecht een grote verandering, omdat hierin vastgelegd werd dat vrouwen ook recht op een gedeelte van de erfenis hadden.[bron?]
In ayat 20-27 wordt besproken welke huwelijken toegestaan zijn en welke verboden. Volgens aya 24 is het toegestaan met gevangenen gewonnen uit oorlog te trouwen.
Zelfmoord wordt veroordeeld in aya 29.
In aya 34 wordt verteld hoe mannen kunnen omgaan met hun vrouwen indien ze ongehoorzaam zijn. Ze kunnen hen waarschuwen, weigeren het bed met hen te delen en hen 'slaan'. Dit vers wordt vaak vertaald met het woord daraba als "slaan", maar dit Arabische woord kent meerdere betekenissen, waaronder "verlaten" of "zich terugtrekken". De profeet Mohammed sloeg nooit een vrouw en spoorde mannen aan om goed voor hun echtgenotes te zijn, zoals blijkt uit de hadith:
"De beste onder jullie zijn degenen die het beste zijn voor hun vrouwen." (Tirmidhi).
Zijn metgezellen volgden dit voorbeeld. In deze context wordt daraba door sommige geleerden geïnterpreteerd als een symbolische of figuurlijke handeling, zoals tijdelijke scheiding, in plaats van fysieke bestraffing.
In aya 144 wordt bevolen niet ongelovigen in plaats van gelovigen als bondgenoten te nemen. Destijds werkten de niet-moslims vaak (stiekem) samen om de moslims tegen te werken of aan te vallen.
Volgens aya 145 gaan moenafiekien (huichelaars) naar het laagste deel van de hel.
In aya 157 wordt gesteld dat men denkt dat Isa (Arabische naam van Jezus) gekruisigd is, maar dat dit slechts zo leek.
In aya 171 wordt de Drie-eenheid verworpen.
De ayat 56 en 89 zijn twee van de vijf ayat die door de Nederlandse politicus Geert Wilders in zijn film Fitna werden opgevoerd als bewijs van het vermeende gewelddadige en intolerante karakter van de Koran. Echter, Islamoloog Fred Leemhuis heeft in een programma van VARA 'gehakt' gemaakt van de verzen die Geert Wilders heeft gebruikt, gezien deze verzen uit hun context zijn gehaald, woorden verkeerd vertaald waren en zelfs woorden weggelaten waren in zijn film Fitna.[1].