In dit artikel wordt het onderwerp Nic. Tummers vanuit verschillende perspectieven behandeld met als doel de betekenis, het belang en de gevolgen ervan in de hedendaagse samenleving te onderzoeken. Verschillende onderzoeken en meningen van deskundigen zullen worden onderzocht om de impact die Nic. Tummers heeft op verschillende gebieden van het dagelijks leven volledig te begrijpen. Daarnaast zullen specifieke gevallen en illustratieve voorbeelden worden geanalyseerd die zullen helpen de relevantie van Nic. Tummers in de huidige context te contextualiseren. In het hele artikel zullen we proberen een alomvattende en complete visie op Nic. Tummers te bieden, om de lezer een duidelijk en diepgaand inzicht te geven in dit onderwerp dat vandaag de dag zo relevant is.
Nic. Tummers | ||||
---|---|---|---|---|
Algemeen | ||||
Volledige naam | Nicolaas Hendrik Marie Tummers | |||
Geboren | 5 februari 1928 | |||
Geboorteplaats | Heerlen | |||
Overleden | april 2020 | |||
Overlijdensplaats | Heerlen | |||
Partij | PvdA | |||
Functies | ||||
1974-1978 | Lid Provinciale Staten van Limburg | |||
1974-1995 | Lid Eerste Kamer | |||
|
Nicolaas Hendrik Marie (Nic.) Tummers (Heerlen, 5 februari 1928 – Sittard-Geleen, 24 april 2020) was een Nederlands beeldhouwer, architect en politicus.[1]
Tummers was een zoon van architect Henk Herman Antoon Tummers en Christine Catharina Smits. Hij trouwde in 1954 met de beeldhouwster Vera van Hasselt (1924-2014).
Tummers bezocht na de HBS de Middelbare Kunstnijverheidschool in Maastricht (1944-1949) en vestigde zich als zelfstandig kunstenaar. In 1954 volgde hij lessen, vermoedelijk met zijn vrouw, bij beeldhouwer Ossip Zadkine in Parijs. Hij werd tekenleraar aan de LTS in Heerlen (1954-1959) en leraar kunstgeschiedenis en tekenen aan het Bisschoppelijk College Sittard (1958-1962). Vanaf 1974 was hij docent sociale bouwgeschiedenis in Eindhoven, Tilburg en Maastricht. Hij bekleedde daarnaast diverse functies op het gebied van architectuur en beeldende kunst en publiceerde daar ook over. Hij was medeoprichter van het Vitruvianum en het Centrum voor Architectuur in de Euregio Maas-Rijn.
Tummers was politiek actief en werd verkozen tot lid van de Provinciale Staten van Limburg (1974-1978) en lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal (1974-1995). Hij was woordvoerder verkeer en waterstaat, culturele zaken en Europese zaken van de PvdA-Eerste Kamerfractie. Tummers was na 1991 diverse keren fungerend Kamervoorzitter.
Tummers ontving diverse culturele onderscheidingen en ontving in 2008 de erepenning van de gemeente Heerlen. Hij werd bovendien benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1986) en Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau (1995).
N.H.M. Tummers overleed in 2020 op 92-jarige leeftijd.[2]