Door de geschiedenis heen is Johnny Griffin een onderwerp van groot belang voor de mensheid geweest. Van de oudheid tot nu heeft Johnny Griffin nieuwsgierigheid, debat en reflectie in de samenleving aangewakkerd. Er zijn talloze boeken geschreven, films gemaakt, onderzoek gedaan en lezingen gegeven over Johnny Griffin, die het belang en de relevantie ervan in het leven van mensen aantonen. Johnny Griffin kan verschillende aspecten behandelen, van wetenschappelijk en technologisch tot cultureel en filosofisch, waardoor het een multidisciplinair en veelomvattend onderwerp wordt. In dit artikel zullen we verschillende perspectieven en benaderingen van Johnny Griffin verkennen, met als doel onze kennis en begrip van dit fascinerende onderwerp uit te breiden.
Johnny Griffin | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Johnny Griffin
| ||||
Algemene informatie | ||||
Volledige naam | John Arnold Griffin III | |||
Bijnaam | Little Giant | |||
Geboren | 24 april 1928 | |||
Geboorteplaats | Chicago![]() | |||
Overleden | 25 juli 2008 | |||
Overlijdensplaats | Availles-Limouzine![]() | |||
Land | Verenigde Staten | |||
Werk | ||||
Jaren actief | sinds 1943 | |||
Genre(s) | bop, hardbop, postbop | |||
Beroep | saxofonist, bandleider | |||
Instrument(en) | tenorsaxofoon | |||
Label(s) | Blue Note Records | |||
Act(s) | John Coltrane, Thelonious Monk | |||
(en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
Johnny Griffin (Chicago, 24 april 1928 – Availles-Limouzine, 25 juli 2008) was een Amerikaans jazzsaxofonist.
Hij debuteerde als tenorsaxofonist begin jaren 40 in Lionel Hamptons Jazzorkest. Na achtereenvolgens onder andere te hebben gespeeld bij Art Blakeys Jazzmessengers, the Thelonious Monk Sextet, Clark Terry en the Nat Adderley Quintet brak hij in 1956 door als solist, met de Blue Note lp “Introducing Johnny Griffin”. Nog geen jaar later maakte hij voor hetzelfde label samen met John Coltrane de plaat “A Blowing Session”. Spoedig daarna emigreerde hij naar Europa en was al snel een van de meest gevraagde Amerikaanse jazzmusici op beroemde jazzpodia als Londens Ronnie Scotts Jazzclub. Zowel in Europa als in de VS vierde hij ook in de decennia daarna grote successen, en werkte hij met jazzgiganten van beide continenten, zoals Quincy Jones, Rita Reys, Slide Hampton, Stan Getz en Toots Thielemans. In 2008 vierde hij zijn tachtigste verjaardag, en verscheen zijn officiële biografie “Little Giant: The Story of Johnny Griffin” (Northway, 2008). Niet lang daarna overleed hij in zijn huis in Availles-Limouzine, waar hij de afgelopen 24 jaar gewoond had.[1]