Tegenwoordig is Illyrië een onderwerp geworden dat van groot belang is voor een breed spectrum van mensen over de hele wereld. Van de impact ervan op de samenleving tot de invloed ervan op het dagelijks leven van mensen: Illyrië is een onderwerp dat op verschillende gebieden grote belangstelling heeft gewekt. Zowel experts op dit gebied als gewone mensen hebben tijd en moeite besteed aan het begrijpen en analyseren van var1, in een poging een beter begrip te krijgen van het belang en de impact ervan op verschillende aspecten van het leven. In dit artikel zullen we enkele van de meest relevante aspecten met betrekking tot Illyrië onderzoeken, met als doel een alomvattend beeld te bieden van dit onderwerp dat vandaag de dag van groot belang is.
Illyrië of Illyria (Oudgrieks: Ἰλλυρία; ook Illyris, Illyrikon; Latijn: Illyricum Albanees: Iliria) besloeg heel de Adriatische kuststrook van het vroegere Joegoslavië en het huidige Albanië. Het gebied omvat ex-Joegoslavië (dus het huidige Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Montenegro, Servië, Noord-Macedonië, Kosovo) en het huidige Albanië. De bewoonbare zeekusten liepen in het noordoosten uit op de gebergtes van de Karpaten en de Karawanken in het noorden, die toen dunbevolkt waren. De Illyrische stammen verenigden zich tot één rijk na het stichten van het Illyrische Koninkrijk in 650 v.Chr..
Alexander de Grote veroverde het zuiden van Illyrië in 336 v.Chr.. In 232 v.Chr. stierf de laatste koning van Epirus uit het huis der Aiakiden. De heerschappij van koningin Teuta kan beschouwd worden als het begin van koninkrijk Illyrië onder de Ardiaei. Na de Eerste Punische Oorlog hadden de Romeinen de controle over de Ionische Zee. De Illyriërs stonden bekend als zeerovers. Een conflict zal leiden tot de Illyrische Oorlogen (229-168 v.Chr.)
De Romeinen veroverden de kuststreek van Illyrië omstreeks 100 v.Chr. Het binnenland werd pas tijdens de regering van keizer Augustus bij het rijk gevoegd. Eerst kenden zij deze streek als Illyricum. In 6 n.Chr. ontstond er een opstand tegen de Romeinen, maar deze werd twee jaar later neergeslagen. In 9 n.Chr. werd Illyricum opgesplitst in Dalmatia en Pannonië.
In 1809 annexeerde Napoleon I de kuststrook die tot dat moment aan Oostenrijk had toebehoord. Hij doopte het gebied de "Illyrische provincies van het Franse Keizerrijk". Het willen beheersen van de kust en de handelsroutes over zee valt te verklaren uit het continentaal stelsel.
De Keizer stelde de in ongenade gevallen Joseph Fouché, Hertog van Otranto, aan als bestuurder, met Triëst als standplaats.