In dit artikel gaan we de fascinerende wereld van Amerikaanse presidentsverkiezingen 1880 verkennen. Vanaf het ontstaan tot aan de impact ervan op de hedendaagse samenleving heeft Amerikaanse presidentsverkiezingen 1880 een cruciale rol gespeeld in verschillende aspecten van het dagelijks leven. Door de geschiedenis heen is Amerikaanse presidentsverkiezingen 1880 geëvolueerd en aangepast aan de veranderende behoeften en eisen van de samenleving, waardoor het vandaag de dag een onderwerp van groot belang is geworden. Via dit artikel zullen we proberen het belang en de betekenis van Amerikaanse presidentsverkiezingen 1880 te begrijpen, evenals de invloed ervan op verschillende gebieden.
Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1880 | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Datum | 2 november 1880 | ||||||
Land | ![]() | ||||||
Te verdelen zetels | 185 van de 369 kiesmannen nodig om te winnen | ||||||
Opkomst | 78,0% | ||||||
Stemmen | |||||||
Genomineerde | James Garfield | ||||||
Partij | Republikeinse Partij | ||||||
Percentage Kiesmannen |
48,3% 214 | ||||||
Genomineerde | Winfield Hancock | ||||||
Partij | Democratische Partij | ||||||
Percentage Kiesmannen |
48,2% 155 | ||||||
Resultaat | |||||||
Nieuwe president | James Garfield (R) | ||||||
Vorige president | Rutherford Hayes (R) | ||||||
Begin regeerperiode | Kabinet-Garfield | ||||||
![]() | |||||||
Opvolging verkiezingen | |||||||
| |||||||
|
De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1880 gingen tussen de kandidaat van de Republikeinse Partij, James Garfield, en zijn Democratische tegenstander Winfield Hancock.
De zittende president, Rutherford Hayes, hield zijn belofte van vier jaar eerder en stelde zich niet kandidaat voor herverkiezing. Het veld bij de Republikeinen lag daardoor wijd open. Oud-president Ulysses S. Grant was kandidaat, maar zijn kandidatuur stuitte op tegenstand bij sommige Republikeinen. Garfield, die bij aanvang van de conventie geen kandidaat was, verkreeg langzaamaan echter steun van de delegatieleden en na 36 stemronden verkreeg hij de benodigde meerderheid van delegatieleden achter zich. Chester Arthur werd zijn running mate (kandidaat voor het vicepresidentschap).
Bij de Democraten werd generaal Hancock naar voren geschoven om het tegen Garfield op te nemen. Zijn running mate was William English.
Naast de twee hoofdkandidaten waren er enkele third-partykandidaten die aan de strijd meededen.
De campagne had inhoudelijk weinig te bieden. Slechts op het gebied van handelstarieven waren er duidelijke verschillen tussen de twee grote partijen. De Democraten vielen Garfield aan op de vermeende corruptie in de uitgaande Republikeinse regering, terwijl Hancock op zijn beurt werd afgeschilderd als een marionet van de Democratische partijbazen.
De verkiezingen waren waar het de uitgebrachte stemmen betrof zeer gelijk opgegaan. Met meer dan 9 miljoen uitgebrachte stemmen won Garfield met slechts enkele duizenden verschil. In het kiescollege echter was Garfields overwinning duidelijker. Hij won 214 kiesmannen tegenover 155 voor Hancock. Regionaal won Hancock met name in de zuidelijke staten, terwijl Garfield zijn steun vooral in het noorden van het land vond.
Kandidaat | Partij | Stemmen | Percentage | Kiesmannen | Running mate |
---|---|---|---|---|---|
James Garfield | Republikeinse Partij | 4.453.337 | 48,3% | 214 | Chester Arthur |
Winfield Hancock | Democratische Partij | 4.444.267 | 48,2% | 155 | William English |
James Weaver | Greenback Party | 306.135 | 3,3% | 0 | Benjamin Chambers |
Overigen | 13.671 | 0,2% | 0 | ||
TOTAAL | 9.217.410 | 100% | 369 |