In de wereld van vandaag is Alexandre Cabanel een onderwerp geworden dat steeds belangrijker wordt voor een grote verscheidenheid aan mensen. Of we het nu over Alexandre Cabanel hebben op persoonlijk, professioneel, cultureel of sociaal niveau, het belang ervan valt niet te ontkennen. In dit artikel zullen we de impact en relevantie van Alexandre Cabanel in ons dagelijks leven grondig onderzoeken. We zullen de vele facetten van Alexandre Cabanel onderzoeken, van de oorsprong tot de invloed ervan op de hedendaagse samenleving, en hoe deze zich in de loop van de tijd heeft ontwikkeld. Door middel van gedetailleerde analyse en diepgaande reflectie hopen we een alomvattend beeld te geven van Alexandre Cabanel en zijn rol in de moderne wereld.
Alexandre Cabanel | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Zelfportret (1852)
| ||||
Persoonsgegevens | ||||
Geboren | 28 september 1823 | |||
Overleden | 23 januari 1889 | |||
Geboorteland | Frankrijk | |||
Beroep(en) | Kunstschilder | |||
Oriënterende gegevens | ||||
Stijl(en) | neoclassicisme, academisme | |||
RKD-profiel | ||||
|
Alexandre Cabanel (Montpellier, 28 september 1823 – Parijs, 23 januari 1889) was een Franse schilder.
Cabanel werd geboren te Montpellier in het departement Hérault. Hij schilderde historische, klassieke en religieuze taferelen in de academische stijl, en was ook een bekende portretschilder. Cabanel is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de zogenaamde art pompier. Hij was ook de favoriete schilder van keizer Napoleon III.
Op zeventienjarige leeftijd ging hij les volgen aan de École des Beaux-Arts in Parijs. Cabanel studeerde bij François-Édouard Picot en stelde voor de eerste keer tentoon op het Parijse salon van 1844. In 1845 won hij de tweede prijs van Rome, op 22-jarige leeftijd. Cabanel werd verkozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts in 1863, en werd in datzelfde jaar aangesteld tot professor aan de École des Beaux Arts.
Cabanel won de Grande Médaille d'Honneur op de Salons van 1865, 1867, en 1878.
Hij had uitstekende connecties met het Parijse salon. Hij mocht regelmatig zetelen in de jury, en honderden van zijn leerlingen konden op het salon tentoonstellen. Toen hij samen met William-Adolphe Bouguereau weigerde om een aantal kunstenaars toe te laten, waaronder Édouard Manet, leidde dit tot de oprichting van de Salon des Refusés.
Zijn schilderij De geboorte van Venus uit 1863 is een van de meest bekende voorbeelden van de academische schilderkunst. Dit werk was gebaseerd op een mythe over de godin Venus. Het werk werd aangekocht door keizer Napoleon III terwijl een kleinere kopie van het werk, geschilderd in 1875 voor een Amerikaanse bankier, is te bezichtigen in New York in het Metropolitan Museum of Art.
Cabanel had veel leerlingen, waaronder: