In dit artikel gaan we in op het onderwerp Alberto Bettiol, een onderwerp dat de afgelopen tijd de aandacht van veel mensen heeft getrokken. Alberto Bettiol is een onderwerp van groot belang in de huidige samenleving, omdat het een aanzienlijke impact heeft op verschillende gebieden van het dagelijks leven. Naarmate we verder komen in dit artikel, zullen we verschillende aspecten onderzoeken die verband houden met Alberto Bettiol, van de oorsprong en geschiedenis tot de invloed ervan vandaag de dag. We zullen ook de implicaties en repercussies onderzoeken die Alberto Bettiol op verschillende gebieden heeft, evenals de verschillende perspectieven die rond dit onderwerp bestaan. Uiteindelijk probeert dit artikel een complete en verrijkende visie op Alberto Bettiol te bieden, met als doel een groter begrip en bewustzijn van dit onderwerp te bieden.
Alberto Bettiol | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Alberto Bettiol in 2019
| ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Geboortedatum | 29 oktober 1993 | |||
Geboorteplaats | Poggibonsi, Italië | |||
Lengte | 180 cm | |||
Sportieve informatie | ||||
Discipline(s) | Weg | |||
Ploegen | ||||
2014 2015–2017 2018 2019–2020 2021 2022-2024 2024- |
Cannondale Cannondale BMC Racing Team EF Education First Pro Cycling EF Education-Nippo EF Education-EasyPost Astana Qazaqstan | |||
Beste prestaties | ||||
Milaan-San Remo | 5e (2024) | |||
Gent-Wevelgem | 4e (2020) | |||
Ronde van Vlaanderen | 1e (2019) | |||
Ronde van Italië | 1 etappezege | |||
WK op de weg | 8e (2022) | |||
|
Alberto Bettiol (Poggibonsi, 29 oktober 1993) is een Italiaans wielrenner die anno 2024 rijdt voor Astana Qazaqstan.
Alberto Bettiol werd in 2011 Europees kampioen tijdrijden bij de junioren en behaalde nog enkele mooie resultaten als junior. In 2014 werd hij profrenner bij het Italiaanse Cannondale, dat kort daarna met de Amerikaanse Garminploeg fusioneerde.
Als jonge profrenner rijdt Bettiol vooral in dienst van de ploeg. In 2016 won hij het puntenklassement van de Ronde van Polen en werd hij derde in het eindklassement. Ruim een maand later werd hij tweede in de Bretagne Classic, vierde in de Grote Prijs van Quebec en zevende in de Grote Prijs van Montreal, wedstrijden van World Tourniveau. In 2018 maakte hij de overstap naar de BMC-ploeg, wat geen succes werd door blessures, het stopzetten van de ploeg en het feit dat Bettiol niet zo goed in de trainingssfeer van de ploeg paste.
In 2019 keerde Bettiol terug naar de ploeg van manager Jonathan Vaughters : EF Education First Pro Cycling. Hij liet zich meteen opvallen door een tweede plaats in de afsluitende tijdrit van de Tirreno-Adriatico. Hoewel de meeste Italiaanse renners niet goed rijden tijdens de Vlaamse klassiekers, werd hij vierde in de E3 Binckbank Classic. De week erop won hij solo de Ronde van Vlaanderen na een aanval op de Oude Kwaremont. Hij boekte zo zijn eerste profzege.
Totaal: 9 zeges (waarvan 8 individuele UCI-zeges)
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen |
|
Jaar | Tour Down Under | Parijs-Nice | Tirreno-Adriatico | Ronde van Californië | Critérium du Dauphiné | Ronde van Zwitserland | Ronde van Polen | Eneco Tour | Ronde van Peking |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2014 | 104e | opgave | 47e | ||||||
2015 | 108e | opgave | opgave | ||||||
2016 | 74e | ![]() ![]() |
opgave | ||||||
2017 | 56e | 43e | 56e | ||||||
2018 | 89e | 45e | |||||||
2019 | 76e | 11e | opgave | ||||||
2020 | 44e | ||||||||
2021 | 84e | ||||||||
2022 | opgave | ||||||||
2023 | 37e (1) | ||||||||
2024 | 40e | opgave | 10e | ||||||
2025 | 67e | opgave |
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen