In de wereld van vandaag is Alain Aspect een onderwerp geworden dat van groot belang is voor een breed spectrum van de samenleving. Zowel op persoonlijk als professioneel vlak is de invloed van Alain Aspect onmiskenbaar en de impact ervan is voelbaar in meerdere aspecten van ons dagelijks leven. Vanaf het begin tot aan de toekomstige implicaties heeft Alain Aspect de aandacht getrokken van academici, experts, professionals en het grote publiek. In dit artikel zullen we ons verdiepen in het fascinerende universum van Alain Aspect, waarbij we de geschiedenis, het huidige belang en de mogelijke ontwikkelingen in de nabije toekomst onderzoeken.
![]() | ||||
---|---|---|---|---|
15 juni 1947 | ||||
![]() | ||||
Geboorteplaats | Agen | |||
Nobelprijs | Natuurkunde | |||
Jaar | 2022 | |||
Reden | Voor experimenten met verstrengelde fotonen, vaststelling van de schending van de Bell-ongelijkheden en baanbrekend werk op het gebied van kwantuminformatica. | |||
Samen met | John Clauser Anton Zeilinger | |||
Voorganger(s) | Syukuro Manabe Klaus Hasselmann Giorgio Parisi | |||
Opvolger(s) | Pierre Agostini Ferenc Krausz Anne L'Huillier | |||
|
Alain Aspect (Agen, 15 juni 1947) is een Franse natuurkundige en alumnus van de École normale supérieure de Cachan (ÉNS Cachan) in Frankrijk. Aspect kreeg in 2022 de Nobelprijs voor Natuurkunde, samen met John Clauser en Anton Zeilinger, "voor experimenten met verstrengelde fotonen, het vaststellen van de schending van Bell-ongelijkheid en baanbrekend werk op het gebied van kwantuminformatica".
In de vroege jaren 1980 voerde hij met een aantal medewerkers de cruciale 'Bell-test experimenten' uit. Hij toonde daarbij aan dat Albert Einsteins, Boris Podolski's en Nathan Rosens reductio ad absurdum van de kwantummechanica, namelijk dat de kwantummechanica impliciete 'spookachtige actie op afstand' impliceert, in feite gerealiseerd lijkt te worden, als twee deeltjes door een willekeurig grote afstand van elkaar worden gescheiden. Er blijft echter een correlatie tussen de golffuncties in stand, aangezien beide deeltjes ooit deel uitmaakten van dezelfde golffunctie, die pas werd verstoord, doordat een van de deeltjes werd gemeten.
Wel dient opgemerkt te worden dat er op deze manier geen informatie kan worden uitgewisseld.