My Cherie Amour (nummer)

In dit artikel wordt het onderwerp My Cherie Amour (nummer) behandeld, wat op verschillende gebieden tot grote belangstelling en discussie heeft geleid. My Cherie Amour (nummer) is een onderwerp dat de aandacht heeft getrokken van academici, specialisten en het grote publiek vanwege de relevantie ervan in de huidige samenleving. Vanaf het begin tot nu is My Cherie Amour (nummer) het voorwerp geweest van studie, analyse en reflectie, wat heeft geleid tot het genereren van verschillende theorieën, benaderingen en meningen over deze kwestie. In dit artikel worden de meest relevante aspecten van My Cherie Amour (nummer) onderzocht, evenals de impact ervan op verschillende aspecten van het dagelijks leven. Op dezelfde manier zullen de verschillende perspectieven die rond My Cherie Amour (nummer) bestaan, worden onderzocht, met als doel een brede en alomvattende visie op het onderwerp te bieden.

My Cherie Amour
Nummer van:
Stevie Wonder
Van het album:
My Cherie Amour
Uitgebracht Vlag van Verenigde Staten: 28 januari 1969
Vlag van Verenigd Koninkrijk: 14 maart 1969
Opname 1969
Genre rhythm-and-blues, soul
Duur 2:54
Label Tamla Records (T 54180)
Schrijver(s) Henry Cosby, Sylvia Moy, Wonder
Producent(en) Henry Cosby
Volgorde op My Cherie Amour
  1.
"My Cherie Amour"
  2.
"Hello, Young Lovers"
(3:05)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

"My Cherie Amour" is een nummer van Stevie Wonder. Het werd oorspronkelijk uitgebracht op de B-kant van de single "I Don't Know Why", in de Verenigde Staten op 7 januari en in het Verenigd Koninkrijk op 14 maart 1969.[1] Een zestienjarige Wonder schreef het liedje in 1966 in dertig minuten. De originele titel was "Oh My Marcia" en het gaat over een vriendinnetje met wie hij tot voor kort verkering had. Doordat hij het eerst te persoonlijk vond, werd het pas drie jaar later, in een door Henry Cosby en Sylvia Moy bewerkte versie opgenomen.[2] Moy wijzigde de titel in "My Cherie Amour".[3] De single bereikte de vierde plaats in zowel de Amerikaanse als de Britse hitlijst en was een groter succes dan de A-kant.

Het liedje werd gecoverd door onder anderen Joe Harnell, Harry J, Boney M., The Jackson 5, Andy Williams en Billy Eckstine.

Zie ook

Bronvermelding