In dit artikel zullen we Metro van Toulouse vanuit verschillende perspectieven benaderen, met als doel een alomvattend beeld te geven van dit onderwerp/persoon/datum. We zullen de impact ervan op de huidige samenleving analyseren, de evolutie ervan in de loop van de tijd en de mogelijke implicaties die dit heeft op verschillende gebieden. Verder zullen we de relevantie ervan in de huidige context onderzoeken, evenals de verschillende meningen en theorieën die hierover bestaan. Met deze uitgebreide analyse willen we de lezer een vollediger begrip van Metro van Toulouse geven en reflectie over het belang ervan in ons dagelijks leven aanmoedigen.
De metro van Toulouse (Frans: Métro de Toulouse) rijdt in de stad Toulouse, in het zuiden van Frankrijk. Het openbaar vervoer in de stad werd eerst beheerd door de Société d'économie mixte des voyageurs de l'agglomération toulousa (SEMVAT), een bedrijf dat voor 80% eigendom was van de gemeente en voor de rest particulier. Sinds 2003 wordt het openbaar vervoer beheerd door de Tisséo Réseau Urbain, onder gezag van het Syndicat Mixte des Transports en Commun.
Sinds september 2009 worden de haltes in de metro tweetalig omgeroepen: zowel in het Frans als het Languedoc-Occitaans.
De metro van Toulouse bestaat uit twee lijnen, A en B. Het systeem dat gebruikt wordt heet VAL en wordt ook gebruikt bij onder andere de metro van Rijsel. Lijn A werd in juni 1993 geopend, lijn B in juni 2007. In totaal heeft de metro een lengte van 27,5 km en 37 stations, waarvan één station (Jean Jaurès) een rechtstreekse overstap tussen de twee lijnen mogelijk maakt.
Dertien van de achttien stations van lijn A zijn 52 meter lang en zijn geschikt voor twee treinstellen van twee rijtuigen. Speciale deuren op het perron zorgen ervoor dat er geen personen op het spoor kunnen vallen. Deze deuren openen automatisch als een metrotrein stopt op het station.
De metro's van Toulouse zijn automatische voertuigen (zonder bestuurder), rijdend op luchtbanden. Stroomafname vindt plaats via een speciale leiding langs de rails, met een spanning van 750 V. De treinen hebben een maximumsnelheid van ongeveer 60 km/h en kunnen hellingen aan tot 7 procent. De treinstellen, type VAL 206 of VAL 208, elk bestaande uit twee rijtuigen, kunnen 150 tot 200 reizigers aan. De treinen rijden in de spits met een minimumfrequentie van elke 65 seconden.
Een centraal controlecentrum controleert het verkeer en de veiligheid. In geval van calamiteiten kan men vanaf dit controlecentrum de besturing van de treinen overnemen of het verkeer stilleggen.
Lijn A is 12,5 km lang en telt achttien stations. De lijn heeft een zuidwest-noordoostoriëntatie en begint vanaf station Basso-Cambo, waar ook werkplaats, controlecentrum en remise zijn, en rijdt naar het winkelcentrum Balma (station Balma-Gramont in de gemeente Balma). Metro's rijden van 5.30 uur 's ochtends tot middernacht.
Station | Overstappunt |
---|---|
Basso-Cambo | |
Bellefontaine | |
Reynerie | |
Mirail-Université | |
Bagatelle | |
Mermoz | |
Fontaine-Lestang | |
Arènes | ![]() ![]() |
Patte-d'Oie | |
Saint-Cyprien | |
Esquirol | |
Capitole | |
Jean-Jaurès | ![]() |
Marengo | ![]() |
Jolimont | |
Roseraie | |
Argoulets | |
Balma-Gramont |
Lijn B is 15,7 km lang en telt 20 stations. De lijn heeft een noord-zuidoriëntatie en begint vanaf station Borderouge in het noorden, bij de werkplaats, en rijdt tot station Ramonville in de gemeente Ramonville-Saint-Agne. Op station Jean-Jaurès is er aansluiting op metrolijn A en op station Palais-de-Justice sluit de lijn aan op de tramlijnen T1 en T2.
Station | Overstappunt |
---|---|
Borderouge | |
Trois-Cocus | |
La Vache | |
Barrière-de-Paris | ![]() |
Minimes | |
Canal-du-Midi | |
Compans-Caffarelli | |
Jeanne-d'Arc | |
Jean-Jaurès | ![]() |
François-Verdier | ![]() |
Carmes | |
Palais-de-Justice | ![]() ![]() |
Saint-Michel | |
Empalot | |
Saint-Agne | |
Saouzelong | |
Rangueil | |
Faculté-de-Pharmacie | |
Université-Paul-Sabatier | |
Ramonville |