In dit artikel zullen we het interessante leven en werk verkennen van Maria Minor, een figuur die een diepe stempel op de geschiedenis heeft gedrukt. Door de jaren heen heeft Maria Minor een cruciale rol gespeeld op verschillende terreinen, van wetenschap tot kunst, politiek en samenleving. Zijn nalatenschap duurt tot op de dag van vandaag voort en zijn invloed blijft voelbaar in veel aspecten van het moderne leven. Door een gedetailleerde analyse van zijn carrière, prestaties en uitdagingen zullen we de omvang van zijn impact en de reikwijdte van zijn belang in de historische context beter kunnen begrijpen. Ga met ons mee op deze reis en ontdek de nuances en dimensies die Maria Minor tot een relevant en inspirerend figuur maken voor huidige en toekomstige generaties.
Maria Minor | ||||
---|---|---|---|---|
Buitenaanzicht
| ||||
Plaats | Utrecht | |||
Denominatie | Oudkatholiek | |||
Coördinaten | 52° 5′ NB, 5° 7′ OL | |||
Gebouwd in | 1860-1863 | |||
Monumentale status | rijksmonument | |||
Monumentnummer | 36061 | |||
Architectuur | ||||
Architect(en) | Th.G. van Doorn | |||
Stijlperiode | Neogotiek | |||
Interieur | ||||
Orgel | J.F. Witte, 1890 | |||
Detailkaart | ||||
|
De Maria Minor (ook: Sinte-Marie) is een voormalige oudkatholieke kerk aan het straatje Achter Clarenburg in de Nederlandse stad Utrecht.[1]
Op deze plaats stond het middeleeuwse huis Clarenburg. Hierin werd na de hervorming, aan het begin van de zeventiende eeuw, een katholieke schuilkerk ingericht voor de voormalige Buurkerkparochie. Bij het oudkatholieke schisma van 1723 sloot de parochie zich aan bij de oudkatholieke Kerk, evenals de Gertrudisparochie en de Jacobusparochie.
In 1860-1863 volgde nieuwbouw op dezelfde plaats door Th.G. van Doorn. Van het middeleeuwse huis bleven alleen de kelders gespaard. De voorgevel onderscheidt zich van een woonhuis door de neogotische ingangspartij, die toegang geeft tot de gepleisterde zaalkerk.
De kerk is buiten gebruik gesteld[(sinds) wanneer?] en wordt geëxploiteerd als een café/restaurant. Van de rijke inventaris is een gedeelte verhuisd naar de Sint-Gertrudiskathedraal, maar enkele elementen zijn ter plaatse behouden. Daartoe behoort het orgel uit 1890, gebouwd door Johan Frederik Witte. De pastorie van de voormalige schuilkerk is in gebruik als woonhuis.[2]