Keizeramazone

In dit artikel zullen we Keizeramazone verkennen, een onderwerp dat op verschillende gebieden interesse en discussie heeft gegenereerd. Sinds zijn opkomst heeft Keizeramazone de aandacht van veel mensen getrokken en tot verschillende standpunten en meningen geleid. In de loop van de tijd is Keizeramazone geëvolueerd en een relevant onderwerp geworden in de huidige samenleving. In dit artikel zullen we de verschillende aspecten en perspectieven met betrekking tot Keizeramazone onderzoeken, met als doel een alomvattend en evenwichtig beeld van dit onderwerp te bieden. Daarnaast zullen we de impact ervan op verschillende sectoren analyseren en hoe dit de manier heeft beïnvloed waarop we de uitdagingen die zich voordoen, het hoofd bieden en aanpakken.

Keizeramazone
IUCN-status: Kritiek[1] (2021)
Keizeramazone
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Psittaciformes (Papegaaiachtigen)
Familie:Psittacidae (Papegaaien van Afrika en de Nieuwe Wereld)
Geslacht:Amazona (Amazonepapegaaien)
Soort
Amazona imperialis
Richmond, 1899
Keizeramazone
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Keizeramazone op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De keizeramazone (Amazona imperialis) is een amazonepapegaai uit de familie Psittacidae (papegaaien van Afrika en de Nieuwe Wereld). Het is een bedreigde, endemisch soort op het eiland Dominica in het Caraïbisch gebied.

Kenmerken

De vogel is 45 cm lang. Deze amazonepapegaai heeft een donkerpaars gekleurde kop, nek en mantel. Ook de buik en borst zijn paars waarbij de veren donkere randen hebben, waardoor een schubbenpatroon ontstaat. De vleugels zijn groen met een rode vlek op de schouder, een paarse spiegel en donker gekleurde handpennen. De staart is rood met een groene rand.[1]

Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het Caraïbische eiland waar de vogel verblijft in heuvellandbos tussen de 600 en 1300 meter boven zeeniveau.

Status

De vogel ging tot 1990 snel in aantal achteruit door habitatverlies, het effect van tropische stormen en door vangst voor de handel in vogels. Sinds die tijd zijn beschermingsmaatregelen genomen en bleven tot 2017 de aantallen stabiel (160 tot 240 volwassen individuen). Daarna richtte de orkaan Maria enorme verwoestingen aan waarbij 30% van het leefgebied verloren ging. In 2019 werd de totale populatie geschat op minder dan 50 volwassen individuen. Hierop volgend is de vogel als kritiek op de Rode Lijst van de IUCN gezet.[1]