In de wereld van vandaag is Gangulfus een onderwerp van groot belang en relevantie geworden. Sinds zijn opkomst heeft het de aandacht getrokken van een groot aantal individuen, hetzij vanwege zijn directe impact op de samenleving, hetzij vanwege zijn invloed op verschillende gebieden. Gangulfus heeft tot controverse, debat en discussie geleid, en de aanwezigheid ervan blijft interesse en nieuwsgierigheid opwekken bij degenen die de betekenis en reikwijdte ervan verder willen begrijpen. In dit artikel zullen we de verschillende aspecten onderzoeken die verband houden met Gangulfus, vanaf de oorsprong tot de evolutie ervan in het heden, met als doel een alomvattend en alomvattend beeld van het onderwerp te geven.
Gangulphus (Varennes-sur-Amance bij Langres, 702 ? - Bourgondië, 11 mei 760), ook Gangolf of Gengulphus geheten, was een heilige en martelaar van de Rooms-Katholieke Kerk.
Hij was een grootgrondbezitter in Bourgondië tijdens de regeerperiode van Pepijn de Korte, zoals een vermelding in een akte uit 762 bewijst. Hij was ridder en hoveling. Volgens de legende was hij een vertrouweling van Pepijn de Korte, die op een van zijn jachttochten een miraculeuze bron ontdekt had. Toen Gangulphus vermoedde dat zijn vrouw hem bedroog met een priester en zijn vrouw dat ontkende, vroeg hij dat zij haar hand in de bron hield en haar hand en arm kwamen volledig verbrand uit de bron. Hij stuurde zijn vrouw weg en verbande de priester, maar die nam wraak en vermoordde Gangulphus.
Hij is de patroon van de leerbewerkers, schoenmakers, kinderen en paarden en wordt aangeroepen tegen kniepijnen, huid- en oogziekten en bij echtelijke moeilijkheden en overspel.
Gangulphus' relieken werden overgebracht naar Varennes-sur-Amance in het bisdom Langres, waar zijn verering begon. Deze verspreidde zich later naar verschillende plaatsen in Frankrijk, Duitsland, de Lage Landen en Zwitserland.
Gangulphus komt voor op talrijke lijsten van martelaren in de 10e en 11e eeuw eerst in Frankrijk en Duitsland en later ook in Engeland en Italië. Zijn heiligenleven werd waarschijnlijk te Varennes geschreven.
Hroswitha van Gandersheim schreef een heiligenleven rond 960.
Zijn feestdag is op 11 mei.