In dit artikel zullen we de situatie van Delftsche Poort (stadspoort) in detail verkennen en analyseren, waarbij we de meest relevante aspecten ervan bespreken en een compleet overzicht van dit onderwerp bieden. Van zijn oorsprong tot zijn invloed vandaag de dag, via zijn implicaties op verschillende gebieden, probeert dit artikel de lezer een globale en verrijkende visie op Delftsche Poort (stadspoort) te bieden. Door middel van onderzoek, studies en getuigenissen zullen we ons verdiepen in de opwindende wereld van Delftsche Poort (stadspoort) om het belang en de impact ervan op de samenleving beter te begrijpen. Bereid je voor om jezelf onder te dompelen in een informatieve en inzichtelijke reis die je kennis zal vergroten en je in staat zal stellen een dieper inzicht te krijgen in Delftsche Poort (stadspoort).
Delftsche Poort | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
De Delftsche Poort in 1898.
| ||||
Locatie | ||||
Locatie | Rotterdam | |||
Coördinaten | 51° 55′ NB, 4° 29′ OL | |||
Bouw gereed | 1764 | |||
Sluiting | 1940 | |||
Afgebroken | 1941![]() | |||
Bouwinfo | ||||
Architect | Pieter de Swart | |||
|
De Delftsche Poort in Rotterdam was een stadspoort waarvan de laatste in 1764 werd gebouwd naar een ontwerp van architect Pieter de Swart[1]. De stenen ornamenten aan de poort werden vervaardigd door Jacob Mattheus Cressant en Johannes Keerbergen. Het was reeds de derde poort op die plaats: de voorgaande twee waren wegens bouwvalligheid gesloopt. De eerste poort werd in de Middeleeuwen gebouwd en kreeg de naam de Noorderpoort en had een voorpoort. De tweede St. Joris- of Delftsche Poort werd in 1545 gebouwd.[2]
In de jaren 30 van de 20e eeuw stond de poort in de weg: Rotterdam wilde een betere doorstroming van het toenemende verkeer. Men besloot de poort zo'n honderd meter te verplaatsen (afbreken stuitte op te veel weerstand). In 1939 begon men met de verplaatsing van het geheel. De onderbouw was in 1940 gereed, tijdens het bombardement werden zowel dit gedeelte als de opgeslagen beeldhouwwerken beschadigd. Een jaar later werd besloten dat "naar het inzicht van de meerderheid van de geraadpleegde deskundigen de poort niet meer afgebouwd kon worden en moest zij geheel verdwijnen". Enkele sierwerken werden gered. De leeuw die het stadswapen van Rotterdam flankeerde aan de noordzijde van de Delftse Poort, is jarenlang zoek geweest en werd waarschijnlijk vervaardigd door Johannes Keerbergen, vanwege grote gelijkenis met de leeuwen die hij later voor de Hofpoort vervaardigde. Deze leeuw werd in Blaricum teruggevonden door leden van de Nieuwskelder. Op 9 september 1976 is dit exemplaar teruggegeven aan de Rotterdamse gemeenschap, waarna het zich jaren lang in de gevel van pand nr. 65 A aan de Coolsingel te Rotterdam heeft bevonden.
Vijftig jaar later werd er op nagenoeg de oorspronkelijke plaats van de Delftsche poort aan het Pompenburg een reconstructie in staal opgericht, ontworpen door de kunstenaar Cor Kraat. Rond de poort zijn enkele restanten opgesteld van de gebeeldhouwde ornamenten die de oorspronkelijke poort sierden, waaronder ook de leeuw.
De middeleeuwse stad telde tien poorten.