Dit artikel gaat in op het onderwerp Dehydrogenering, dat van grote relevantie en interesse is voor verschillende delen van de samenleving. Dehydrogenering is een onderwerp dat tot uitgebreide discussie heeft geleid en door de jaren heen de interesse van talloze mensen heeft gewekt. Dit artikel heeft tot doel verschillende aspecten met betrekking tot Dehydrogenering diepgaand te analyseren, van de oorsprong tot de impact ervan vandaag. Op dezelfde manier zullen verschillende perspectieven en benaderingen worden besproken om een brede en complete visie op dit belangrijke onderwerp te bieden. Daarom is het hoofddoel van dit artikel het bieden van een alomvattend en bijgewerkt beeld van Dehydrogenering, om reflectie en kritische analyse rond dit zeer relevante onderwerp te bevorderen.
Dehydrogenering of dehydrogenatie is in de scheikunde een reactie waarbij waterstof, hydrogenium, onttrokken wordt aan een molecuul. Het is het omgekeerde proces van hydrogenering. Dehydrogenering wordt zowel in het laboratorium als in de industrie toegepast om verzadigde verbindingen om te zetten in onverzadigde verbindingen. Een voorbeeld is de productie van styreen door dehydrogenering van ethylbenzeen:
Andere voorbeelden zijn de dehydrogenering van di-ethylbenzeen tot divinylbenzeen; die van cyclohexaan tot cyclohexeen; van butenen tot 1,3-butadieen of van methylbutenen tot isopreen. Een gebruikelijke katalysator voor deze reacties is ijzer(III)oxide.
Dehydrogenering wordt ook toegepast om amines om te zetten in nitrilen:
Voorbeeld: ethylamine dehydrogeneren tot acetonitril (in dit geval is R = CH3).
Veel oxidaties van organische moleculen kunnen ook beschreven worden als dehydrogenering. Ethanol wordt geoxideerd tot ethanal, maar evengoed kan gezegd worden dat aan ethanol twee waterstofatomen onttrokken worden waarbij ethanal ontstaat. De reactie als "oxidatie" beschrijven legt de nadruk meer op het reactie-type en de overeenkomst ervan met gelijksoortige elektron-overdrachten. Wordt de reactie als "dehydrogenatie" beschreven dan ligt de nadruk meer op de resterende organische verbinding